برای دهه ها، چراغ های سقفی معمولی راه حل پیش فرض برای روشنایی دفاتر، راهروها، فضاهای خرده فروشی، امکانات مراقبت های بهداشتی، هتل ها و سایر محیط های داخلی بوده اند. چراغهای فرورفته، وسایل فلورسنت و پانلهای LED کاربردی، آشنا و نسبتاً آسان هستند.
با این حال، انتظارات برای روشنایی داخلی در حال تغییر است.
امروزه معماران، طراحان داخلی، مشاوران نورپردازی و صاحبان ساختمان ها فراتر از روشنایی اولیه نگاه می کنند. سوال دیگر این نیست که آیا یک فضا نور کافی دارد یا خیر. به طور فزایندهای، توجه به چگونگی احساس نور، نحوه تعامل آن با معماری و اینکه آیا یک فضای داخلی میتواند ارتباط بصری قویتری با نور طبیعی روز حفظ کند، معطوف میشود.
این تغییر به افزایش علاقه کمک کرده استنورگیرهای مصنوعی.
برخلاف چراغ های سقفی معمولی که در درجه اول یک اتاق را روشن می کنند، یکسیستم روشنایی نورگیر مصنوعیبرای ایجاد تصور بصری از نور روز که از دهانه ای در سقف وارد می شود طراحی شده است. سیستمهای مدرن از طریق اپتیکهایی که با دقت طراحی شدهاند، الایدیهای با کیفیت بالا، مواد پخش یا پراکنده و کنترلهای هوشمند میتوانند عناصر مرتبط با نورگیر واقعی، از جمله ظاهر آسمان روشن، تغییر دمای رنگ و نور جهت را بازتولید کنند.
بنابراین نورگیرهای مصنوعی به جایگزینی برای نورپردازی سقف معمولی در فضاهایی تبدیل می شوند که دسترسی به نور واقعی روز محدود یا غیرممکن است.
نورپردازی سنتی سقف یک هدف مستقیم دارد: فراهم کردن نور کافی برای دیدن و کار ایمن مردم.
وسایل LED مدرن این عملکرد را به طور موثر انجام می دهند. با این حال، حتی اتاقی که به خوبی روشن شده باشد، زمانی که پنجره یا نور طبیعی روز نداشته باشد، میتواند احساس محصور بودن کند.
این امر به ویژه در اتاقهای زیرزمینی، راهروهای داخلی، دفاتر بدون پنجره، زیرزمینها، فضاهای مراقبتهای بهداشتی، اتاقهای جلسه و ساختمانهای تجاری عمیق قابل توجه است.
یکنورگیر مصنوعی LEDبه صورت متفاوتی به مشکل می پردازد.
به جای اینکه فقط به عنوان یک سطح نورانی عمل کند، به یک ویژگی معماری تبدیل می شود. یک بازشوی روشن سقف همراه با جلوه بصری آسمان آبی می تواند عمق بیشتری را در بالای سر ایجاد کند. بسته به طراحی نوری، برخی از سیستم ها همچنین می توانند نور جهتی مشابه نور خورشید که از یک نورگیر واقعی وارد می شود تولید کنند.
نتیجه یک نوع متفاوت از محیط روشنایی است.
چراغ های سقفی معمولی فضا را روشن می کنند. نورگیرهای مصنوعی سعی می کنند هم بر روشنایی و هم بر درک بصری خود سقف تأثیر بگذارند.
یکی از مهم ترین تفاوت های نورگیر مصنوعی و پنل LED استاندارد، رویکرد به کیفیت نور است.
پانل های سقفی LED معمولی معمولا یک CCT ثابت مانند 3000K، 4000K یا 6000K ارائه می کنند. نسخه های سفید قابل تنظیم در دسترس هستند، اما هدف اصلی آنها روشنایی عمومی است.
الفنورگیر شبیه سازی نور طبیعیمی تواند این مفهوم را بیشتر ببرد.
سیستمهای نورگیر مصنوعی پیشرفته ممکن است طیف گستردهای قابل تنظیم CCT را ارائه دهند که به نور اجازه میدهد تا از رنگهای گرم به نور روز خنکتر و دوباره برگردد. به عنوان مثال، نور گرمتر را می توان در دوره های صبح و عصر استفاده کرد، در حالی که نور روشن تر و خنک تر را می توان در حوالی ظهر معرفی کرد.
این باعث نمی شود که نور مصنوعی با نور واقعی خورشید یکسان باشد. نور طبیعی روز بسیار پیچیده است و به طور مداوم تحت تأثیر آب و هوا، مکان، فصل، جو و جهت ساختمان است.
با این وجود، تغییرات کنترلشده در روشنایی و دمای رنگ میتواند محیط داخلی پویاتری نسبت به وسایل سقفی معمولی با خروجی ثابت ایجاد کند.
برای پروژه هایی که نمی توان پنجره های طبیعی یا نورگیرهای سقفی را نصب کرد، این می تواند ابزار دیگری برای بهبود شخصیت فضاهای داخلی در اختیار معماران قرار دهد.
یکی دیگر از عوامل افزایش پذیرش نورگیرهای مصنوعی، توسعه آن استروشنایی شبانه روزیو استراتژی های روشنایی انسان محور.
افراد در طول روز تغییرات قابل توجهی را در نور طبیعی تجربه می کنند. نور خورشید صبحگاهی به طور قابل توجهی با نور روز ظهر متفاوت است، در حالی که نور عصر گرم تر و عموماً شدت کمتری دارد.
چراغ های سقفی معمولی اغلب از لحظه باز شدن ساختمان تا بسته شدن تقریباً بدون تغییر باقی می مانند.
نورگیرهای مصنوعی مدرن را می توان به طور متفاوتی برنامه ریزی کرد.
با LED های سفید قابل تنظیم و سیستم های کنترل هوشمند، دستگاه می تواند به طور خودکار دمای رنگ و روشنایی را مطابق با برنامه روزانه از پیش تعریف شده تنظیم کند. یک توالی معمولی ممکن است با نور گرمتر و ملایمتر در صبح شروع شود، به سمت نور روشنتر و خنکتر در ساعات روز پیش برود و به تدریج به سمت نور گرمتر در اواخر روز بازگردد.
این نوع ازنورگیر مصنوعی شبانه روزیمی تواند به ویژه در فضاهایی که ساکنان مدت طولانی را دور از پنجره می گذرانند مرتبط باشد.
با این حال، مهم است که اغراق نکنید که نور به تنهایی چه چیزی می تواند به دست آورد. طراحی نور شبانه روزی به عوامل مختلفی از جمله روشنایی در چشم، طیف، مدت زمان نوردهی، زمان و محیط کلی نور بستگی دارد.
بنابراین، نورگیرهای مصنوعی را باید بخشی از یک استراتژی روشنایی گسترده تر در نظر گرفت تا جایگزینی برای نور واقعی در هر جایی که نور طبیعی روز در دسترس است.
یکی از دلایلی که نورگیرهای مصنوعی توجه معماران و طراحان داخلی را به خود جلب می کند، توانایی آنها برای تبدیل شدن به بخشی از مفهوم معماری است.
یک سقف معمولی معمولاً شامل مجموعه ای از عناصر فنی قابل مشاهده است: نورهای پایین، وسایل خطی، خروجی های تهویه، اسپرینکلرها، بلندگوها و پانل های دسترسی.
نورگیرهای مصنوعی زبان طراحی دیگری را ارائه می دهند.
یک نورگیر مستطیل شکل بزرگ می تواند به یک ویژگی مرکزی بالای لابی، اتاق جلسه، پذیرایی یا راهرو تبدیل شود. همچنین میتوان چندین ماژول را برای ایجاد ترکیبهای نورگیر پیوسته ترتیب داد.
فرمت های مختلف می توانند الزامات طراحی متفاوتی را پشتیبانی کنند، از جمله:
نورگیرهای مصنوعی توکار
چراغ های سقفی نصب شده روی سطح
پانل های نورگیر LED بسیار نازک
سیستم های نورگیر مدولار
نورگیرهای مصنوعی با فرمت بزرگ
چراغ های مصنوعی پنجره
نورگیرهای جهت دار با اثر نور خورشید
این انعطافپذیری به سیستم روشنایی اجازه میدهد تا به جای اینکه کاملاً کاربردی بماند، به هویت داخلی کمک کند.
در فضاهایی مانند هتل ها، اسپاها، فروشگاه های خرده فروشی ممتاز، دفاتر، گالری ها و محیط های سلامتی، این ارزش معماری می تواند به اندازه خروجی لومن واقعی مهم باشد.
قوی ترین مورد براینورگیر مصنوعی نورگیراغلب در مناطقی یافت می شود که از نظر ساختاری به دست آوردن نور روز دشوار است.
یک دفتر داخلی را در نظر بگیرید که با اتاق های دیگر احاطه شده است. نصب یک نورگیر واقعی ممکن است به کار ساختاری اساسی نیاز داشته باشد و حتی اگر چندین طبقه بالای آن وجود داشته باشد، ممکن است امکان پذیر نباشد.
همین محدودیت در فضاهای تجاری زیرزمینی، سالنهای ورزشی زیرزمین، راهروهای بیمارستانی داخلی، مراکز خرید و امکانات حملونقل وجود دارد.
چراغ های سقفی معمولی می توانند این محیط ها را به اندازه کافی روشن کنند، اما نمی توانند پیشنهاد بصری یک دهانه رو به آسمان را ایجاد کنند.
نورگیرهای مصنوعی می توانند.
به همین دلیل، آنها به طور فزاینده ای برای کاربردهایی مانند:
دفاتر بدون پنجره:کمک به ایجاد یک محیط کاری روشن تر و از نظر بصری بازتر.
امکانات بهداشتی و درمانی:معرفی نورپردازی الهام گرفته از نور روز در راهروهای داخلی، مناطق درمان، اتاقهای انتظار و سایر فضاهایی با دسترسی محدود به بیرون.
هتل ها و پذیرایی:ایجاد ویژگیهای سقفی متمایز در راهروها، سالنها، رستورانها، اسپاها و امکانات زیرزمینی.
محیط های خرده فروشی:ترکیب روشنایی عملکردی با یک نقطه کانونی معماری.
فضای داخلی مسکونی:ظاهری الهام گرفته از نور روز را به زیرزمین ها، حمام ها، راهروها، اتاق های رختکن و اتاق هایی با پنجره های محدود می بخشد.
محورهای حمل و نقل:ارائه روشنایی به سبک روز در سطح وسیع در فرودگاه ها، ایستگاه های مترو، مناطق انتظار و فضاهای گردش داخلی.
این برنامه ها توضیح می دهند که چرابازار نورگیر مصنوعیفراتر از نورپردازی تزئینی گسترش می یابد.
سیستم های روشنایی تجاری مدرن به طور فزاینده ای نیاز به ارتباط با پلت فرم های کنترل ساختمان دارند.
نورگیرهای مصنوعی می توانند این نیاز را از طریق فناوری های کنترلی مانندDALI، DALI-2، Tuya، Zigbee، Wi-Fi، مش بلوتوث و کنترل از راه دوربسته به پیکربندی محصول.
این به طراحان نور اجازه می دهد تا صحنه های برنامه ریزی شده ایجاد کنند، گروه هایی از نورگیرها را کنترل کنند، روشنایی و دمای رنگ را تنظیم کنند، یا لامپ ها را در سیستم های اتوماسیون ساختمان گسترده تر ادغام کنند.
به عنوان مثال، یک پروژه تجاری ممکن است از نورگیرهای مصنوعی با کنترل DALI برای هماهنگ کردن رفتار نور در سراسر ساختمان استفاده کند. در عوض، یک تأسیسات مسکونی یا مهماننوازی کوچکتر ممکن است از یک برنامه برای ایجاد صحنههای طلوع، روز و غروب خورشید استفاده کند.
ترکیبی ازکنترل روشنایی هوشمند و نورگیرهای مصنوعیاین سیستم ها را به طور قابل توجهی نسبت به وسایل سقفی با خروجی ثابت سنتی انعطاف پذیرتر می کند.
هر پانل سقف آبی را نباید یک نورگیر مصنوعی با کارایی بالا در نظر گرفت.
یک سیستم متقاعد کننده نیاز به مهندسی نوری دقیق دارد.
برخی از محصولات عمدتاً بر روی تولید یک سطح تزئینی آبی تمرکز می کنند، در حالی که طرح های پیشرفته تر از ساختارهای نوری و مواد پراکنده برای ایجاد عمق بصری بیشتر و توزیع واقعی نور استفاده می کنند.
برای کاربردهای پروژه، طراحان باید عملکرد نور قابل اندازه گیری را ارزیابی کنند نه اینکه محصول را فقط از روی عکس یا فیلم قضاوت کنند.
پارامترهای مهم شامل خروجی لومن، مصرف برق، کارایی نور، CRI، محدوده CCT، توزیع پرتو، عملکرد سوسو زدن، قابلیت کم نور، داده های فتومتریک، کیفیت درایور و الزامات نصب است.
برای پروژه های حرفه ای،فایلهای IES، گزارشهای تست طیفی، گزارشهای یکپارچهسازی کره، و شبیهسازیهای DIALuxمی تواند به طراحان کمک کند تا تعیین کنند که آیا نورگیر مصنوعی می تواند نور مورد نیاز را فراهم کند یا خیر.
این تمایز مهم است زیرا یک افکت آسمانی جذاب به طور خودکار به این معنی نیست که این دستگاه می تواند جایگزین تمام نورهای عمومی در هر برنامه ای شود.
سیستم های نورگیر مصنوعی اولیه به دلیل ساختار نوری خود اغلب به عمق سقف قابل توجهی نیاز داشتند.
طرح های جدیدتر نازک تر و سازگارتر می شوند.
بسته به مدل، نورگیرهای مصنوعی اکنون می توانند در سقف های کاذب فرو رفته، مستقیماً بر روی سقف های تمام شده نصب شوند، در قاب های معماری سفارشی ادغام شوند، یا در تاسیسات مدولار بزرگتر ترکیب شوند.
طرح های بسیار نازک به ویژه در پروژه های نوسازی که فضای سقف محدود است مفید هستند.
این پیشرفت مهم است زیرا پیچیدگی نصب در طول تاریخ یکی از اصلیترین مزیتهای پنلهای الایدی معمولی نسبت به نورگیرهای مصنوعی بوده است.
همانطور که فناوری نورگیر مصنوعی نازکتر، مدولار و نصب آسانتر میشود، این تفاوت به تدریج کاهش مییابد.
احتمالاً نه - و این لزوماً هدف نیست.
چراغ های سقفی LED معمولی برای بسیاری از کاربردها بسیار کاربردی هستند. آنها مقرون به صرفه، کارآمد، به طور گسترده در دسترس هستند و برای نیازهای روشنایی ساده مناسب هستند.
نورگیرهای مصنوعی هدف متفاوتی دارند.
ارزش آنها زمانی قویتر میشود که یک پروژه به بیش از روشنایی اولیه نیاز داشته باشد: تأثیر قویتر از نور روز، سقف بصری باز، دمای رنگ پویا، صحنههای نورپردازی شبانهروزی یا یک ویژگی معماری متمایز.
در بسیاری از ساختمان ها، موثرترین راه حل ممکن است در واقع هر دو فناوری را ترکیب کند. نورگیرهای مصنوعی می توانند تجربه بصری اصلی الهام گرفته از نور روز را ارائه دهند، در حالی که نورهای پایین، نورافکن، نور خطی یا نورپردازی وظیفه، نور اضافی را در صورت نیاز فراهم می کنند.
انتقال از چراغ های سقفی معمولی بهنورگیرهای مصنوعیمنعکس کننده یک تغییر گسترده تر در طراحی نور است.
نورپردازی داخلی به طور فزاینده ای نه تنها از نظر وات و لومن، بلکه از نظر راحتی بصری، یکپارچگی معماری، قابلیت کنترل و تجربه ای که برای ساکنان ایجاد می کند، ارزیابی می شود.
نورگیرهای مصنوعی این ملاحظات را در کنار هم قرار می دهند.
با ترکیب کردنشبیه سازی نور طبیعی، تکنولوژی LED، مهندسی نوری، نور سفید قابل تنظیم، کنترل شبانه روزی، و یکپارچه سازی ساختمان هوشمند، آنها گزینه جدیدی را برای فضاهایی که نمی توانند نور طبیعی روز کافی دریافت کنند ارائه می کنند.
آنها نه جایگزینی برای پنجره های واقعی یا نور واقعی خورشید هستند و نه برای هر سقفی ضروری هستند.
اما در فضاهای داخلی بدون پنجره و فاقد نور روز، نورگیرهای مصنوعی می توانند نقش سقف را از سطحی که به سادگی وسایل روشنایی را نگه می دارد، به بخشی فعال از تجربه فضایی تبدیل کنند.
به همین دلیل است که نورگیرهای مصنوعی به طور فزاینده ای در دفاتر، امکانات مراقبت های بهداشتی، هتل ها، ساختمان های تجاری، فضای داخلی مسکونی، محیط های خرده فروشی و سایر پروژه های معماری ظاهر می شوند - و چرا نور سقف سنتی دیگر تنها راه حلی نیست که طراحان در نظر دارند.
برای دهه ها، چراغ های سقفی معمولی راه حل پیش فرض برای روشنایی دفاتر، راهروها، فضاهای خرده فروشی، امکانات مراقبت های بهداشتی، هتل ها و سایر محیط های داخلی بوده اند. چراغهای فرورفته، وسایل فلورسنت و پانلهای LED کاربردی، آشنا و نسبتاً آسان هستند.
با این حال، انتظارات برای روشنایی داخلی در حال تغییر است.
امروزه معماران، طراحان داخلی، مشاوران نورپردازی و صاحبان ساختمان ها فراتر از روشنایی اولیه نگاه می کنند. سوال دیگر این نیست که آیا یک فضا نور کافی دارد یا خیر. به طور فزایندهای، توجه به چگونگی احساس نور، نحوه تعامل آن با معماری و اینکه آیا یک فضای داخلی میتواند ارتباط بصری قویتری با نور طبیعی روز حفظ کند، معطوف میشود.
این تغییر به افزایش علاقه کمک کرده استنورگیرهای مصنوعی.
برخلاف چراغ های سقفی معمولی که در درجه اول یک اتاق را روشن می کنند، یکسیستم روشنایی نورگیر مصنوعیبرای ایجاد تصور بصری از نور روز که از دهانه ای در سقف وارد می شود طراحی شده است. سیستمهای مدرن از طریق اپتیکهایی که با دقت طراحی شدهاند، الایدیهای با کیفیت بالا، مواد پخش یا پراکنده و کنترلهای هوشمند میتوانند عناصر مرتبط با نورگیر واقعی، از جمله ظاهر آسمان روشن، تغییر دمای رنگ و نور جهت را بازتولید کنند.
بنابراین نورگیرهای مصنوعی به جایگزینی برای نورپردازی سقف معمولی در فضاهایی تبدیل می شوند که دسترسی به نور واقعی روز محدود یا غیرممکن است.
نورپردازی سنتی سقف یک هدف مستقیم دارد: فراهم کردن نور کافی برای دیدن و کار ایمن مردم.
وسایل LED مدرن این عملکرد را به طور موثر انجام می دهند. با این حال، حتی اتاقی که به خوبی روشن شده باشد، زمانی که پنجره یا نور طبیعی روز نداشته باشد، میتواند احساس محصور بودن کند.
این امر به ویژه در اتاقهای زیرزمینی، راهروهای داخلی، دفاتر بدون پنجره، زیرزمینها، فضاهای مراقبتهای بهداشتی، اتاقهای جلسه و ساختمانهای تجاری عمیق قابل توجه است.
یکنورگیر مصنوعی LEDبه صورت متفاوتی به مشکل می پردازد.
به جای اینکه فقط به عنوان یک سطح نورانی عمل کند، به یک ویژگی معماری تبدیل می شود. یک بازشوی روشن سقف همراه با جلوه بصری آسمان آبی می تواند عمق بیشتری را در بالای سر ایجاد کند. بسته به طراحی نوری، برخی از سیستم ها همچنین می توانند نور جهتی مشابه نور خورشید که از یک نورگیر واقعی وارد می شود تولید کنند.
نتیجه یک نوع متفاوت از محیط روشنایی است.
چراغ های سقفی معمولی فضا را روشن می کنند. نورگیرهای مصنوعی سعی می کنند هم بر روشنایی و هم بر درک بصری خود سقف تأثیر بگذارند.
یکی از مهم ترین تفاوت های نورگیر مصنوعی و پنل LED استاندارد، رویکرد به کیفیت نور است.
پانل های سقفی LED معمولی معمولا یک CCT ثابت مانند 3000K، 4000K یا 6000K ارائه می کنند. نسخه های سفید قابل تنظیم در دسترس هستند، اما هدف اصلی آنها روشنایی عمومی است.
الفنورگیر شبیه سازی نور طبیعیمی تواند این مفهوم را بیشتر ببرد.
سیستمهای نورگیر مصنوعی پیشرفته ممکن است طیف گستردهای قابل تنظیم CCT را ارائه دهند که به نور اجازه میدهد تا از رنگهای گرم به نور روز خنکتر و دوباره برگردد. به عنوان مثال، نور گرمتر را می توان در دوره های صبح و عصر استفاده کرد، در حالی که نور روشن تر و خنک تر را می توان در حوالی ظهر معرفی کرد.
این باعث نمی شود که نور مصنوعی با نور واقعی خورشید یکسان باشد. نور طبیعی روز بسیار پیچیده است و به طور مداوم تحت تأثیر آب و هوا، مکان، فصل، جو و جهت ساختمان است.
با این وجود، تغییرات کنترلشده در روشنایی و دمای رنگ میتواند محیط داخلی پویاتری نسبت به وسایل سقفی معمولی با خروجی ثابت ایجاد کند.
برای پروژه هایی که نمی توان پنجره های طبیعی یا نورگیرهای سقفی را نصب کرد، این می تواند ابزار دیگری برای بهبود شخصیت فضاهای داخلی در اختیار معماران قرار دهد.
یکی دیگر از عوامل افزایش پذیرش نورگیرهای مصنوعی، توسعه آن استروشنایی شبانه روزیو استراتژی های روشنایی انسان محور.
افراد در طول روز تغییرات قابل توجهی را در نور طبیعی تجربه می کنند. نور خورشید صبحگاهی به طور قابل توجهی با نور روز ظهر متفاوت است، در حالی که نور عصر گرم تر و عموماً شدت کمتری دارد.
چراغ های سقفی معمولی اغلب از لحظه باز شدن ساختمان تا بسته شدن تقریباً بدون تغییر باقی می مانند.
نورگیرهای مصنوعی مدرن را می توان به طور متفاوتی برنامه ریزی کرد.
با LED های سفید قابل تنظیم و سیستم های کنترل هوشمند، دستگاه می تواند به طور خودکار دمای رنگ و روشنایی را مطابق با برنامه روزانه از پیش تعریف شده تنظیم کند. یک توالی معمولی ممکن است با نور گرمتر و ملایمتر در صبح شروع شود، به سمت نور روشنتر و خنکتر در ساعات روز پیش برود و به تدریج به سمت نور گرمتر در اواخر روز بازگردد.
این نوع ازنورگیر مصنوعی شبانه روزیمی تواند به ویژه در فضاهایی که ساکنان مدت طولانی را دور از پنجره می گذرانند مرتبط باشد.
با این حال، مهم است که اغراق نکنید که نور به تنهایی چه چیزی می تواند به دست آورد. طراحی نور شبانه روزی به عوامل مختلفی از جمله روشنایی در چشم، طیف، مدت زمان نوردهی، زمان و محیط کلی نور بستگی دارد.
بنابراین، نورگیرهای مصنوعی را باید بخشی از یک استراتژی روشنایی گسترده تر در نظر گرفت تا جایگزینی برای نور واقعی در هر جایی که نور طبیعی روز در دسترس است.
یکی از دلایلی که نورگیرهای مصنوعی توجه معماران و طراحان داخلی را به خود جلب می کند، توانایی آنها برای تبدیل شدن به بخشی از مفهوم معماری است.
یک سقف معمولی معمولاً شامل مجموعه ای از عناصر فنی قابل مشاهده است: نورهای پایین، وسایل خطی، خروجی های تهویه، اسپرینکلرها، بلندگوها و پانل های دسترسی.
نورگیرهای مصنوعی زبان طراحی دیگری را ارائه می دهند.
یک نورگیر مستطیل شکل بزرگ می تواند به یک ویژگی مرکزی بالای لابی، اتاق جلسه، پذیرایی یا راهرو تبدیل شود. همچنین میتوان چندین ماژول را برای ایجاد ترکیبهای نورگیر پیوسته ترتیب داد.
فرمت های مختلف می توانند الزامات طراحی متفاوتی را پشتیبانی کنند، از جمله:
نورگیرهای مصنوعی توکار
چراغ های سقفی نصب شده روی سطح
پانل های نورگیر LED بسیار نازک
سیستم های نورگیر مدولار
نورگیرهای مصنوعی با فرمت بزرگ
چراغ های مصنوعی پنجره
نورگیرهای جهت دار با اثر نور خورشید
این انعطافپذیری به سیستم روشنایی اجازه میدهد تا به جای اینکه کاملاً کاربردی بماند، به هویت داخلی کمک کند.
در فضاهایی مانند هتل ها، اسپاها، فروشگاه های خرده فروشی ممتاز، دفاتر، گالری ها و محیط های سلامتی، این ارزش معماری می تواند به اندازه خروجی لومن واقعی مهم باشد.
قوی ترین مورد براینورگیر مصنوعی نورگیراغلب در مناطقی یافت می شود که از نظر ساختاری به دست آوردن نور روز دشوار است.
یک دفتر داخلی را در نظر بگیرید که با اتاق های دیگر احاطه شده است. نصب یک نورگیر واقعی ممکن است به کار ساختاری اساسی نیاز داشته باشد و حتی اگر چندین طبقه بالای آن وجود داشته باشد، ممکن است امکان پذیر نباشد.
همین محدودیت در فضاهای تجاری زیرزمینی، سالنهای ورزشی زیرزمین، راهروهای بیمارستانی داخلی، مراکز خرید و امکانات حملونقل وجود دارد.
چراغ های سقفی معمولی می توانند این محیط ها را به اندازه کافی روشن کنند، اما نمی توانند پیشنهاد بصری یک دهانه رو به آسمان را ایجاد کنند.
نورگیرهای مصنوعی می توانند.
به همین دلیل، آنها به طور فزاینده ای برای کاربردهایی مانند:
دفاتر بدون پنجره:کمک به ایجاد یک محیط کاری روشن تر و از نظر بصری بازتر.
امکانات بهداشتی و درمانی:معرفی نورپردازی الهام گرفته از نور روز در راهروهای داخلی، مناطق درمان، اتاقهای انتظار و سایر فضاهایی با دسترسی محدود به بیرون.
هتل ها و پذیرایی:ایجاد ویژگیهای سقفی متمایز در راهروها، سالنها، رستورانها، اسپاها و امکانات زیرزمینی.
محیط های خرده فروشی:ترکیب روشنایی عملکردی با یک نقطه کانونی معماری.
فضای داخلی مسکونی:ظاهری الهام گرفته از نور روز را به زیرزمین ها، حمام ها، راهروها، اتاق های رختکن و اتاق هایی با پنجره های محدود می بخشد.
محورهای حمل و نقل:ارائه روشنایی به سبک روز در سطح وسیع در فرودگاه ها، ایستگاه های مترو، مناطق انتظار و فضاهای گردش داخلی.
این برنامه ها توضیح می دهند که چرابازار نورگیر مصنوعیفراتر از نورپردازی تزئینی گسترش می یابد.
سیستم های روشنایی تجاری مدرن به طور فزاینده ای نیاز به ارتباط با پلت فرم های کنترل ساختمان دارند.
نورگیرهای مصنوعی می توانند این نیاز را از طریق فناوری های کنترلی مانندDALI، DALI-2، Tuya، Zigbee، Wi-Fi، مش بلوتوث و کنترل از راه دوربسته به پیکربندی محصول.
این به طراحان نور اجازه می دهد تا صحنه های برنامه ریزی شده ایجاد کنند، گروه هایی از نورگیرها را کنترل کنند، روشنایی و دمای رنگ را تنظیم کنند، یا لامپ ها را در سیستم های اتوماسیون ساختمان گسترده تر ادغام کنند.
به عنوان مثال، یک پروژه تجاری ممکن است از نورگیرهای مصنوعی با کنترل DALI برای هماهنگ کردن رفتار نور در سراسر ساختمان استفاده کند. در عوض، یک تأسیسات مسکونی یا مهماننوازی کوچکتر ممکن است از یک برنامه برای ایجاد صحنههای طلوع، روز و غروب خورشید استفاده کند.
ترکیبی ازکنترل روشنایی هوشمند و نورگیرهای مصنوعیاین سیستم ها را به طور قابل توجهی نسبت به وسایل سقفی با خروجی ثابت سنتی انعطاف پذیرتر می کند.
هر پانل سقف آبی را نباید یک نورگیر مصنوعی با کارایی بالا در نظر گرفت.
یک سیستم متقاعد کننده نیاز به مهندسی نوری دقیق دارد.
برخی از محصولات عمدتاً بر روی تولید یک سطح تزئینی آبی تمرکز می کنند، در حالی که طرح های پیشرفته تر از ساختارهای نوری و مواد پراکنده برای ایجاد عمق بصری بیشتر و توزیع واقعی نور استفاده می کنند.
برای کاربردهای پروژه، طراحان باید عملکرد نور قابل اندازه گیری را ارزیابی کنند نه اینکه محصول را فقط از روی عکس یا فیلم قضاوت کنند.
پارامترهای مهم شامل خروجی لومن، مصرف برق، کارایی نور، CRI، محدوده CCT، توزیع پرتو، عملکرد سوسو زدن، قابلیت کم نور، داده های فتومتریک، کیفیت درایور و الزامات نصب است.
برای پروژه های حرفه ای،فایلهای IES، گزارشهای تست طیفی، گزارشهای یکپارچهسازی کره، و شبیهسازیهای DIALuxمی تواند به طراحان کمک کند تا تعیین کنند که آیا نورگیر مصنوعی می تواند نور مورد نیاز را فراهم کند یا خیر.
این تمایز مهم است زیرا یک افکت آسمانی جذاب به طور خودکار به این معنی نیست که این دستگاه می تواند جایگزین تمام نورهای عمومی در هر برنامه ای شود.
سیستم های نورگیر مصنوعی اولیه به دلیل ساختار نوری خود اغلب به عمق سقف قابل توجهی نیاز داشتند.
طرح های جدیدتر نازک تر و سازگارتر می شوند.
بسته به مدل، نورگیرهای مصنوعی اکنون می توانند در سقف های کاذب فرو رفته، مستقیماً بر روی سقف های تمام شده نصب شوند، در قاب های معماری سفارشی ادغام شوند، یا در تاسیسات مدولار بزرگتر ترکیب شوند.
طرح های بسیار نازک به ویژه در پروژه های نوسازی که فضای سقف محدود است مفید هستند.
این پیشرفت مهم است زیرا پیچیدگی نصب در طول تاریخ یکی از اصلیترین مزیتهای پنلهای الایدی معمولی نسبت به نورگیرهای مصنوعی بوده است.
همانطور که فناوری نورگیر مصنوعی نازکتر، مدولار و نصب آسانتر میشود، این تفاوت به تدریج کاهش مییابد.
احتمالاً نه - و این لزوماً هدف نیست.
چراغ های سقفی LED معمولی برای بسیاری از کاربردها بسیار کاربردی هستند. آنها مقرون به صرفه، کارآمد، به طور گسترده در دسترس هستند و برای نیازهای روشنایی ساده مناسب هستند.
نورگیرهای مصنوعی هدف متفاوتی دارند.
ارزش آنها زمانی قویتر میشود که یک پروژه به بیش از روشنایی اولیه نیاز داشته باشد: تأثیر قویتر از نور روز، سقف بصری باز، دمای رنگ پویا، صحنههای نورپردازی شبانهروزی یا یک ویژگی معماری متمایز.
در بسیاری از ساختمان ها، موثرترین راه حل ممکن است در واقع هر دو فناوری را ترکیب کند. نورگیرهای مصنوعی می توانند تجربه بصری اصلی الهام گرفته از نور روز را ارائه دهند، در حالی که نورهای پایین، نورافکن، نور خطی یا نورپردازی وظیفه، نور اضافی را در صورت نیاز فراهم می کنند.
انتقال از چراغ های سقفی معمولی بهنورگیرهای مصنوعیمنعکس کننده یک تغییر گسترده تر در طراحی نور است.
نورپردازی داخلی به طور فزاینده ای نه تنها از نظر وات و لومن، بلکه از نظر راحتی بصری، یکپارچگی معماری، قابلیت کنترل و تجربه ای که برای ساکنان ایجاد می کند، ارزیابی می شود.
نورگیرهای مصنوعی این ملاحظات را در کنار هم قرار می دهند.
با ترکیب کردنشبیه سازی نور طبیعی، تکنولوژی LED، مهندسی نوری، نور سفید قابل تنظیم، کنترل شبانه روزی، و یکپارچه سازی ساختمان هوشمند، آنها گزینه جدیدی را برای فضاهایی که نمی توانند نور طبیعی روز کافی دریافت کنند ارائه می کنند.
آنها نه جایگزینی برای پنجره های واقعی یا نور واقعی خورشید هستند و نه برای هر سقفی ضروری هستند.
اما در فضاهای داخلی بدون پنجره و فاقد نور روز، نورگیرهای مصنوعی می توانند نقش سقف را از سطحی که به سادگی وسایل روشنایی را نگه می دارد، به بخشی فعال از تجربه فضایی تبدیل کنند.
به همین دلیل است که نورگیرهای مصنوعی به طور فزاینده ای در دفاتر، امکانات مراقبت های بهداشتی، هتل ها، ساختمان های تجاری، فضای داخلی مسکونی، محیط های خرده فروشی و سایر پروژه های معماری ظاهر می شوند - و چرا نور سقف سنتی دیگر تنها راه حلی نیست که طراحان در نظر دارند.